Ruzie op vakantie

August 27, 2015

 

 

 

Op vakantie naar Zweden

Net als andere jaren vroegen de kinderen een paar keer waar we dit jaar naar toe zouden gaan op vakantie. Lange tijd moest ik ze het antwoord schuldig blijven. Mijn moeder was sinds half april ernstig ziek en we wisten niet hoe haar ziekteproces zou verlopen. Na haar overlijden op 5 juni begonnen we plannen te maken en begin augustus reed ik met manlief en 3 zonen naar Zweden. Bij aankomst miste ik haar al, ik kon haar geen sms'je sturen of bellen dat we goed waren aangekomen. Mijn verbazing over de stilte, de uitgestrekte natuur en de schoonheid van Zweden kon ik niet meer met haar delen. Tijdens ons bezoek aan Göteborg moest ik bij elke kerk en museum aan haar denken. Zij zou hier naar binnen gaan. In haar plaats deed ik dat en brandde een kaarsje voor haar.

 

Ruzie op vakantie

Met 5 mensen op vakantie gaan is heel erg leuk, maar soms ook ingewikkeld. Al snel bleek dat het best moeilijk was iedereen tevreden te houden en aan iedereen zijn wensen te voldoen. De een wilde kanoën, de ander fietsen, iemand wilde fotografen en filmen en er moest ook gezwommen worden. Kortom er ontstond wel eens wrevel en ruzie. Bij zo'n ruzie liep er altijd wel een kind kwaad weg. Na een poosje bekoelde dat wel weer en kwamen we tot een gedeeld plan. Toen mijn man tijdens de afwas ook kwaad weg stierde, ging er bij mij een lampje branden: kwaad weglopen is in ons gezin een patroon! Ook ik doe dat wel eens en als ik het niet fysiek doe, doe ik het wel inwendig. Ik trek me terug.

 

Thuis ruzies maken en weer oplossen

Ik vond het best pijnlijk me gewaar te worden dat we onze patronen overdragen op onze kinderen. Dit is geen kwestie van schuld, wij kunnen er ook niets aan doen. Wij hebben dit ook weer van onze ouders gezien of geleerd. Er zijn familie's waar de een begint te schreeuwen en de ander weg loopt. Of waar absoluut geen ruzie wordt gemaakt en niets wordt uitgesproken, alles wordt onder het vloerkleed geschoven. Dit is het enige voorbeeld dat we hebben gekregen en het is normaal dat we dit overnemen. Bij ons thuis konden we goed ruzie maken, althans dat dacht ik toen. Mijn moeder en mijn zusje vlogen elkaar dan in de haren. Na wat gegooi met modder over en weer stampten ze alle twee een kant uit. Ik rende dan eerst mijn zusje achterna om de boel een beetje te sussen. Vervolgens ging ik naar mijn moeder om daar de gemoederen tot rust te brengen. Ik fungeerde als een soort mediator. Als ik zelf ruzie kreeg, wist ik me eigenlijk geen raad met de situatie. Mijn strategie werd eerst schreeuwen en me dan uit de voeten maken. Maar de ruzie fatsoenlijk oplossen heb ik niet geleerd.

 

En dan word je verliefd en trouw je met iemand. En ook daar krijg je wel eens ruzie mee. De manier waarop manlief gewend was ruzie te maken, was wel heel verschillend van de mijne. Ik gaf kritiek en liep daarna weg. Manlief bleef heel gesloten en trok een muur op. Hij was niet gewend om er over te praten. Bij hem thuis heerste er een ijzige stilte en werd er niets gezegd. Tegenwoordig is onze manier van ruzie maken nog steeds niet ideaal, maar er zit al verbetering in.

 

Hoe los je een ruzie op?

Hoe kom je nu tot zo'n verbetering? Want veel ruzie maken kan best wel eens een probleem zijn. Dit probleem kan wel eens een groot (relatie) probleem worden, want aan dit patroon kleven belemmerde overtuigingen, pijnplekken, angsten en behoeften. Door je er bewust van te worden, kun je dit veranderen en anders op elkaar reageren. Je kunt dit bijvoorbeeld doen door het boek Houd me Vast te lezen van Sue Johnson. Als het jullie samen niet lukt om jullie problemen op te lossen, kun je een relatiecursus te doen of EFT relatietherapie. Wanneer we het voor ons zelf oplossen, lossen we het ook op voor onze kinderen.

 

Iedereen tevreden

Ondanks de ruzies thuis ben ik zeer liefdevol opgevoed. Mijn rol als mediator in het gezin heb ik achter me gelaten en mijn moeder, mijn zusje en ik hebben inmiddels geleerd om de dingen gewoon uit te praten. Afgezien van dat ik me deze oude patronen gewaar werd en dat ik mijn moeder enorm miste, werd het toch een mooie vakantie. Een vakantie met kanotochten, wild kamperen, lange wandelingen, zwemmen, fietsen en veel kampvuren. Én dit alles vast gelegd op film door onze oudste zoon!

Please reload

Recente blogs

August 27, 2015

Please reload

Archief
Please reload

Tags
Please reload

© 2019 by Annemarie Oerlemans

Foto's Bogi Bakker

Tekst Merel Lamboo

Tel: 06-28839682

EFT Relatietherapie Familieopstellingen Arnhem